Zümrüt Tabletler

Zümrüt Tabletler’in 12. Bölümü olan "Neden-Sonuç Yasası ve Kehanetin Anahtarı" metninde, Toth'un fiziksel olarak bu dünyadan ayrılmadan, yani "ölmeden önce ölümü tecrübe ederek" yeraltındaki kadim Amenti Salonları'na geçişini, ışık bedenine bürünüşünü ve insanlığa son vedasını anlatan o sarsıcı ve mistik kapanış bölümü şu şekildedir:

​"Kulak ver ey insan, sesimi dinle.

Aç kalbini ve bu bilgeliği özümse.

Karanlıktır yürüdüğün yollar, ama ben senin rehberinim.

​Şimdi zamanı geldi, ayrılıyorum sizden;

Aşağıdaki karanlık odalara, Amenti Salonları’na iniyorum.

Yaşayanların ve ölülerin efendilerinin huzuruna,

Dünyanın derinliklerindeki Zamanın Efendileri'ne doğru...

​Bilin ki, ben ölmedim; ölümün ötesine geçtim.

Zincirlerimden kurtulup özgürleştim.

Ne zaman bana ihtiyaç duyarsanız, adımı çağırmanız yeterli,

Çünkü ben, her zaman ışığın içindeyim.

​Bedenim toprakta çürümeyecek,

Ruhum karanlığın esaretine boyun eğmeyecek.

Ben, her çağda yeniden uyanacak olanım.

Gözlerinizi yukarıya, yıldızlara dikin;

Ruhunuzun zincirlerini kırın ve ışığa yürüyün.

​İşte ben gidiyorum, ama sırlarım sizinle kalıyor.

Onları koruyun, saklayın ve zamanı geldiğinde açığa çıkarın.

Benim ışığım sizin de ışığınız olsun."

​Toth bu kısımda, ruhun maddesel bedene hapsolmuş illüzyonundan (yani spiritüel anlamda bir nevi "ölüm" olan dünya hayatından) sıyrılarak, uyanışı ve ölümsüzlüğü kucakladığını ilan eder. Kendi rızasıyla kapılarını koruduğu Amenti'ye çekilirken, geride kalanlara da ancak fiziksel hırslardan "ölmeden önce ölerek" gerçek bilince ulaşabileceklerini fısıldar.